hepmizin aklından zaman zaman geçer " Bi hakkım olsa şu zaman gider ve şunun değiştirirdim?" ... En azından benim sürekli aklımı kurcalıyor. Sonra hayatımdaki güzellikler geliyor aklıma. hayalime şartlar geliyor. "Her şeyi hatırlamam lazım, oğlum mutlaka olduğu gibi doğmalı, kocam da her şeyi hatırlasın..." Sonra da şuraya geldim. Maden halinden memnunsun aslında nedir bu kursağını kurcalayan kılçık? Hep orda, hep düşündürüyor? Bazı şeyler mi kaldı aklımda kalbimde yoksa her şey her şeye sahip olmakla mı ilgili?
Zamanın bu kadar hızlı geçmesiyle orta yaşlarımı yaşadığımı fark eder oldum. Diğer taraftan ne kadar da genç biri var içinde. Sokaktaki gençler, film karakterleri gözüme sokuyor, hem orta yaşlı olduğumu hem de içerde bir yerde minik bir ergenin olduğunu. Peki ikisine de iyi gelecek, ikisine de tatmin edecek bir şey bulmak bu kadar kolay mı? İkini de oturduğu yerde kaldıracak, birini tatmin ederken diğerini güvende ve makul hissettirecek bir şey... Varsa biri bana anlatsın. Yoksa herkes mi...
Zaman zaman kendi kendime kalmaya çalışırım, kendimi bildim bileli. Bir arkadaşım neden bu kadar yalnız kalıyorsun, hadi buluşalım dediğinde "sen bile benimle zaman geçirmek isterken ben de kendimin tadını çıkarıyorum" demiştim ve sanırım mottom hep bu oldu. Şimdi onu bulmamıyorum. Ya oğluyla zaman geçiriyor ya kocasıya ya da arkadaşlarıyla. buldum zamandaysa bütün enerji bitmiş oluyor. Kendime hak mı bu bilemiyorum. Zaman algımıza ne oldu? Saatlerce yanlız kalmaya.
Yorulmayın diyorlar çocuklarınızla zaman geçirirken diyorlar. Laf! Son kalan posamla kendime bi iyilik yaptım ve sadece kendimin okuyacağı şuracığa içimi döktüm. Seninle konuşmak hep çok güzel. Sanırım bundan sonra kendime daha çok zaman ayıracağım. Burda seninle olmak şahaneydi. Daha çok anımız olsun başbaşa ve daha çok içimizi dökelim. Seni seviyorum...
Yorumlar
Yorum Gönder